Ζάλη λόγω ημικρανίας

Η ζάλη που σχετίζεται με την ημικρανία έχει διάφορες μορφές. Μερικοί άνθρωποι βιώνουν αληθινό ίλιγγο, όπου το δωμάτιο φαίνεται να περιστρέφεται ή να γέρνει γύρω τους. Άλλοι περιγράφουν μια πιο ασαφή αστάθεια, όπως το να περπατούν στο κατάστρωμα ενός πλοίου ή να αισθάνονται αποσυνδεδεμένοι από το έδαφος κάτω από τα πόδια τους.

Η ζάλη μπορεί να είναι συνεχής καθ' όλη τη διάρκεια της κρίσης ή να έρχεται κατά κύματα. Η στροφή του κεφαλιού, η αλλαγή θέσης ή ακόμα και η κίνηση των ματιών μπορεί να προκαλέσει έντονες αισθήσεις περιστροφής. Μερικοί άνθρωποι αισθάνονται σαν να τους τραβούν προς τη μία πλευρά. Η εμπειρία μπορεί να είναι αρκετά ήπια ώστε να σας κάνει ελαφρώς ασταθείς ή αρκετά σοβαρή ώστε να καταστήσει αδύνατη την όρθια στάση. Η ζάλη σε συνδυασμό με τη ναυτία και τις οπτικές διαταραχές μιας ημικρανίας μπορεί να είναι ένας ιδιαίτερα συντριπτικός συνδυασμός.

Η σύνδεση μεταξύ των ημικρανιών και της ζάλης περιλαμβάνει κοινές νευρικές οδούς μεταξύ του αιθουσαίου συστήματος, το οποίο ελέγχει την ισορροπία, και του τριδύμου νεύρου, το οποίο προκαλεί τον πόνο της ημικρανίας. Αυτά τα συστήματα αλληλεπικαλύπτονται σημαντικά στον εγκέφαλο, οπότε όταν ενεργοποιηθεί το ένα, μπορεί να επηρεάσει το άλλο.

Κατά τη διάρκεια μιας ημικρανίας, οι αλλαγές στη ροή του αίματος και τη νευρική δραστηριότητα στον εγκέφαλο μπορεί να διαταράξουν τους αιθουσαίους πυρήνες, τα κέντρα επεξεργασίας της ισορροπίας του εγκεφάλου. Οι διακυμάνσεις των νευροδιαβιβαστών, ιδιαίτερα της σεροτονίνης και της νορεπινεφρίνης, επηρεάζουν επίσης την αιθουσαία λειτουργία. Έρευνες έχουν δείξει ότι η ίδια η φλοιώδης καταστολή που προκαλεί την αύρα μπορεί να εξαπλωθεί σε περιοχές του εγκεφάλου που εμπλέκονται στον χωρικό προσανατολισμό και την ισορροπία, προκαλώντας άμεσα συμπτώματα ζάλης και ιλίγγου.

Όταν η ζάλη είναι ένα εμφανές ή πρωταρχικό χαρακτηριστικό των κρίσεων ημικρανίας, οι γιατροί μπορεί να διαγνώσουν αιθουσαία ημικρανία. Αυτή η πάθηση επηρεάζει περίπου το 1-3% του γενικού πληθυσμού και είναι μια από τις πιο κοινές αιτίες επεισοδιακού ιλίγγου στους ενήλικες.

Τα επεισόδια αιθουσαίας ημικρανίας μπορεί να διαρκέσουν από λίγα λεπτά έως 72 ώρες. Ο ίλιγγος μπορεί να εμφανιστεί με ή χωρίς πονοκέφαλο, γεγονός που μπορεί να καταστήσει τη διάγνωση δύσκολη. Μερικοί άνθρωποι έχουν κρίσεις όπου η ζάλη είναι το κύριο σύμπτωμα και ο πονοκέφαλος είναι ήπιος ή απουσιάζει. Η αιθουσαία ημικρανία συχνά χρειάζεται χρόνια για να διαγνωστεί σωστά, επειδή η ζάλη οδηγεί τους ασθενείς και τους γιατρούς να διερευνήσουν πρώτα προβλήματα στα αυτιά. Ένα ιστορικό τυπικών ημικρανιών παράλληλα με επαναλαμβανόμενα επεισόδια ζάλης είναι το βασικό διαγνωστικό στοιχείο.

Όταν εμφανιστεί ζάλη λόγω ημικρανίας, βρείτε αμέσως μια σταθερή, ασφαλή θέση. Το να κάθεστε ή να ξαπλώνετε μειώνει τον κίνδυνο πτώσεων. Η εστίαση της ματιάς σας σε ένα σταθερό αντικείμενο μπορεί να βοηθήσει εάν το δωμάτιο περιστρέφεται. Αποφύγετε τις απότομες κινήσεις του κεφαλιού και, εάν χρειαστεί να μετακινηθείτε, κάντε το αργά και σκόπιμα.

Η διατήρηση χαμηλού φωτισμού μπορεί να βοηθήσει, επειδή η οπτική είσοδος παίζει μεγάλο ρόλο στην ισορροπία και τα αντικρουόμενα οπτικά σήματα κατά τη διάρκεια μιας ημικρανίας επιδεινώνουν τη ζάλη. Μερικοί άνθρωποι βρίσκουν ότι το να κλείνουν τα μάτια τους βοηθά, ενώ άλλοι αισθάνονται χειρότερα χωρίς οπτικά σημεία αναφοράς. Το τσάι τζίντζερ ή τα συμπληρώματα τζίντζερ μπορεί να μειώσουν τόσο τη ζάλη όσο και τη σχετική ναυτία. Ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει φάρμακα καταστολής του αιθουσαίου συστήματος για σοβαρά επεισόδια, αν και αυτά χρησιμοποιούνται συνήθως βραχυπρόθεσμα.

Εάν η ζάλη είναι ένα τακτικό μέρος των ημικρανιών σας, η θεραπεία αποκατάστασης του αιθουσαίου συστήματος με έναν εκπαιδευμένο φυσικοθεραπευτή μπορεί να βοηθήσει στη βελτίωση της ανθεκτικότητας του συστήματος ισορροπίας σας. Αυτές οι ασκήσεις εκθέτουν σταδιακά το αιθουσαίο σύστημά σας σε κινήσεις που προκαλούν συμπτώματα, βοηθώντας τον εγκέφαλό σας να μάθει να αντισταθμίζει.

Τα προληπτικά φάρμακα για την ημικρανία που βοηθούν επίσης τα αιθουσαία συμπτώματα περιλαμβάνουν τη βενλαφαξίνη, την τοπιραμάτη και την προπρανολόλη. Οι τροποποιήσεις του τρόπου ζωής που μειώνουν τη συνολική συχνότητα των ημικρανιών, όπως τα τακτικά ωράρια ύπνου, η διαχείριση του στρες και η αποφυγή γνωστών παραγόντων που τις προκαλούν, θα μειώσουν επίσης τα επεισόδια ζάλης. Μερικοί άνθρωποι βρίσκουν ότι η μείωση της πρόσληψης καφεΐνης βελτιώνει συγκεκριμένα τα αιθουσαία συμπτώματα, καθώς η καφεΐνη επηρεάζει τη δυναμική των υγρών του εσωτερικού αυτιού.

Επισκεφθείτε το γιατρό σας εάν η ζάλη είναι ένα νέο σύμπτωμα ημικρανίας, εάν εμφανίζεται ανεξάρτητα από τους πονοκεφάλους σας ή εάν τα επεισόδια γίνονται πιο συχνά ή σοβαρά. Ο ξαφνικός, σοβαρός ίλιγγος με απώλεια ακοής, διπλωπία, δυσκολία στην ομιλία ή αδυναμία στη μία πλευρά του σώματος απαιτεί επείγουσα αξιολόγηση για τον αποκλεισμό εγκεφαλικού επεισοδίου.

Ένας ειδικός ΩΡΛ ή ένας νευρολόγος μπορεί να πραγματοποιήσει αιθουσαίες εξετάσεις για να αξιολογήσει το σύστημα ισορροπίας σας και να βοηθήσει να προσδιοριστεί εάν η ζάλη σας σχετίζεται με την ημικρανία ή έχει άλλη αιτία. Καταστάσεις όπως ο καλοήθης παροξυσμικός ίλιγγος θέσης (BPPV) και η νόσος του Meniere μπορεί να συνυπάρχουν με τις ημικρανίες και μπορεί να χρειαστούν ξεχωριστή θεραπεία. Η ακριβής διάγνωση έχει σημασία επειδή οι προσεγγίσεις διαχείρισης διαφέρουν σημαντικά μεταξύ αυτών των καταστάσεων.