Ασπιρίνη & Ημικρανίες

Η ασπιρίνη (ακετυλοσαλικυλικό οξύ) είναι ένα από τα παλαιότερα και πιο διαδεδομένα παυσίπονα στον κόσμο. Ανήκει στην οικογένεια των ΜΣΑΦ και λειτουργεί αναστέλλοντας μη αναστρέψιμα τα ένζυμα COX, μειώνοντας έτσι την παραγωγή προσταγλανδινών που εμπλέκονται στον πόνο και τη φλεγμονή. Αυτή η μη αναστρέψιμη αναστολή είναι που κάνει την ασπιρίνη μοναδική μεταξύ των ΜΣΑΦ.

Στις ημικρανίες, η αντιφλεγμονώδης δράση της ασπιρίνης βοηθά στη μείωση του οιδήματος γύρω από τα αιμοφόρα αγγεία και τα νεύρα στον εγκέφαλο που συμβάλλουν στον πόνο της ημικρανίας. Έχει επίσης ήπιες αντιπηκτικές ιδιότητες, γι' αυτό και ορισμένοι άνθρωποι δεν μπορούν να τη χρησιμοποιήσουν παράλληλα με ορισμένα άλλα φάρμακα.

Για την οξεία θεραπεία της ημικρανίας, τα στοιχεία υποστηρίζουν υψηλότερες δόσεις από αυτές που λαμβάνουν οι περισσότεροι άνθρωποι για έναν απλό πονοκέφαλο. Οι μελέτες χρησιμοποιούν συνήθως 900-1000 mg, που είναι τρία έως τέσσερα δισκία κανονικής ισχύος. Αυτή η δόση θα πρέπει να λαμβάνεται όσο το δυνατόν νωρίτερα στην κρίση για την καλύτερη πιθανότητα ανακούφισης.

Η ασπιρίνη είναι επίσης ένα βασικό συστατικό στον δημοφιλή συνδυασμό ασπιρίνης, ακεταμινοφαίνης και καφεΐνης (που κυκλοφορεί στο εμπόριο ως Excedrin Migraine), το οποίο είναι μια από τις πιο αποτελεσματικές διαθέσιμες θεραπείες για την ημικρανία χωρίς ιατρική συνταγή. Ο συνδυασμός αντιμετωπίζει τον πόνο μέσω πολλαπλών οδών ταυτόχρονα, κάτι που τείνει να λειτουργεί καλύτερα από οποιοδήποτε μεμονωμένο συστατικό.

Οι πιο συχνές παρενέργειες της ασπιρίνης αφορούν το πεπτικό σύστημα: στομαχόπονος, καούρα και ναυτία. Επειδή αραιώνει το αίμα, η ασπιρίνη μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο αιμορραγίας, συμπεριλαμβανομένης της γαστρεντερικής αιμορραγίας. Τα άτομα με διαταραχές αιμορραγίας, έλκη στομάχου ή όσοι λαμβάνουν αντιπηκτικά φάρμακα θα πρέπει να χρησιμοποιούν την ασπιρίνη με προσοχή.

Τα παιδιά και οι έφηβοι θα πρέπει γενικά να αποφεύγουν την ασπιρίνη λόγω του σπάνιου αλλά σοβαρού κινδύνου του συνδρόμου Reye. Όπως και με άλλα φάρμακα για την οξεία ημικρανία, η χρήση ασπιρίνης περισσότερες από δύο έως τρεις ημέρες την εβδομάδα σε τακτική βάση μπορεί να προκαλέσει πονοκέφαλο από υπερβολική χρήση φαρμάκων. Εάν διαπιστώσετε ότι καταφεύγετε συχνά στην ασπιρίνη, ίσως είναι καιρός να συζητήσετε προληπτικές επιλογές με το γιατρό σας.

Η ασπιρίνη σε υψηλή δόση (900-1000 mg) έχει ισχυρά κλινικά στοιχεία για τη θεραπεία της ημικρανίας. Μια ανασκόπηση Cochrane διαπίστωσε ότι είναι συγκρίσιμη με τη σουματριπτάνη 50 mg για την ανακούφιση από τον πόνο σε δύο ώρες, κάτι που είναι αξιοσημείωτο για μια επιλογή χωρίς ιατρική συνταγή. Περίπου το 52% των συμμετεχόντων παρουσίασαν σημαντική ανακούφιση από τον πόνο και το 24% ήταν εντελώς απαλλαγμένοι από τον πόνο σε δύο ώρες.

Ορισμένες έρευνες διερευνούν επίσης τη χαμηλή δόση ασπιρίνης ως καθημερινό προληπτικό μέσο για τις ημικρανίες, αν και τα στοιχεία για αυτή τη χρήση είναι λιγότερο ισχυρά από ό,τι για την οξεία θεραπεία. Ο συνδυασμός ασπιρίνης-ακεταμινοφαίνης-καφεΐνης έχει ιδιαίτερα ισχυρά στοιχεία, με πολλαπλές μελέτες να δείχνουν ότι υπερτερεί κάθε συστατικού μόνο του.

Δεδομένου ότι η ασπιρίνη λειτουργεί διαφορετικά για διαφορετικούς ανθρώπους και τύπους κρίσεων, η συστηματική παρακολούθηση μπορεί να σας βοηθήσει να προσδιορίσετε εάν ανήκει στην εργαλειοθήκη ημικρανίας σας. Όταν καταγράφετε μια κρίση στο CalmGrid και σημειώνετε ότι πήρατε ασπιρίνη, δώστε προσοχή στο πόσο γρήγορα βελτιώνεται ο πόνος, εάν η ημικρανία επιστρέφει μετά την αρχική ανακούφιση και τυχόν στομαχικά προβλήματα που αντιμετωπίζετε.

Η σύγκριση των καταχωρήσεων ασπιρίνης με τις καταχωρήσεις όπου χρησιμοποιήσατε άλλα φάρμακα σας δίνει πραγματικά δεδομένα σχετικά με το τι λειτουργεί καλύτερα. Εάν η υψηλή δόση ασπιρίνης παρέχει παρόμοια ανακούφιση με πιο ακριβές επιλογές, αυτή είναι μια πολύτιμη πληροφορία. Εάν αποτυγχάνει σταθερά, έχετε στοιχεία που υποστηρίζουν την προσπάθεια μιας διαφορετικής προσέγγισης.