Topiramat i migreny

Topiramat (nazwa handlowa Topamax) jest lekiem przeciwpadaczkowym, który jest również zatwierdzony przez FDA do zapobiegania migrenom. W przeciwieństwie do leków doraźnych, które przyjmuje się podczas ataku, topiramat przyjmuje się codziennie, aby zmniejszyć częstotliwość i nasilenie przyszłych migren.

Dokładny mechanizm jego działania w zapobieganiu migrenom nie jest w pełni poznany, ale wydaje się, że działa poprzez kilka szlaków. Topiramat blokuje kanały sodowe, wzmacnia aktywność neuroprzekaźnika GABA i hamuje glutaminian (pobudzający związek chemiczny w mózgu). Hamuje również enzymy anhydrazy węglanowej. Razem te działania wydają się uspokajać nadmierną pobudliwość nerwów w mózgu, która przyczynia się do inicjacji migreny.

Topiramat zwykle zaczyna się od małej dawki, zwykle 25 mg na dobę, i powoli zwiększa się ją przez kilka tygodni, aby zminimalizować skutki uboczne. Docelowa dawka w zapobieganiu migrenom wynosi na ogół 50-100 mg na dobę, przyjmowana w jednej lub dwóch dawkach. To stopniowe podejście, zwane miareczkowaniem, jest ważne, ponieważ rozpoczęcie od pełnej dawki często powoduje nietolerowane skutki uboczne.

Może upłynąć sześć do ośmiu tygodni przy docelowej dawce, zanim zauważysz pełne korzyści profilaktyczne. Oznacza to, że cierpliwość jest niezbędna. Wiele osób poddaje się zbyt wcześnie, zanim lek miał uczciwą szansę zadziałać. Lekarz prawdopodobnie poprosi Cię o wypróbowanie go przez co najmniej dwa do trzech miesięcy przed podjęciem decyzji, czy jest skuteczny.

Topiramat ma zauważalny profil skutków ubocznych, który warto zrozumieć. Najczęstsze działania obejmują mrowienie w dłoniach i stopach (parestezje), trudności poznawcze (czasami nazywane „zamgleniem mózgu” lub trudnościami w znajdowaniu słów), zmiany smaku, zmniejszony apetyt i utratę masy ciała. Efekty poznawcze przeszkadzają niektórym osobom na tyle, że przerywają przyjmowanie leku.

Poważniejsze, ale mniej częste działania niepożądane obejmują kamienie nerkowe, kwasicę metaboliczną i problemy z oczami, w tym ostrą jaskrę z zamkniętym kątem przesączania. Topiramat może również zmniejszać skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Nie należy go stosować w czasie ciąży ze względu na ryzyko wad wrodzonych. Ważne jest, aby przed rozpoczęciem leczenia dokładnie omówić te zagrożenia z lekarzem.

Liczne duże badania kliniczne potwierdzają stosowanie topiramatu w zapobieganiu migrenom. Badania konsekwentnie pokazują, że 100 mg dziennie zmniejsza częstotliwość migren o około 50% u mniej więcej połowy osób, które go przyjmują. Niektóre osoby doświadczają jeszcze większej redukcji. Topiramat ma również tendencję do zmniejszania nasilenia i czasu trwania ataków, które występują.

Utrata masy ciała jest czasami postrzegana jako korzyść, zwłaszcza że niektóre inne leki profilaktyczne powodują przyrost masy ciała. Topiramat był również badany w połączeniu z innymi metodami leczenia profilaktycznego, a niektóre badania sugerują, że dobrze współpracuje z beta-blokerami lub nowszymi lekami ukierunkowanymi na CGRP.

Kiedy przyjmujesz codzienny lek profilaktyczny, taki jak topiramat, śledzenie staje się szczególnie ważne. Musisz zmierzyć, czy lek faktycznie zmniejsza częstotliwość migren w czasie. Bez danych łatwo jest błędnie ocenić, czy środek profilaktyczny działa, ponieważ pamięć o częstotliwości bólu jest często zawodna.

Użyj CalmGrid, aby rejestrować każdy atak migreny, nawet łagodny. Po dwóch do trzech miesiącach stosowania topiramatu porównaj miesięczną częstotliwość ataków z wartością wyjściową. Czy masz mniej migren? Czy są mniej dotkliwe? Czy Twoje leki doraźne działają lepiej? To są pytania, na które mogą odpowiedzieć Twoje dane śledzenia i są dokładnie tym, czego lekarz potrzebuje do oceny planu leczenia.