Αλλαγές Διάθεσης στην Ημικρανία

Οι αλλαγές διάθεσης που σχετίζονται με την ημικρανία μπορεί να είναι συγκεχυμένες, επειδή συχνά ξεκινούν πριν από τον πονοκέφαλο. Μπορεί να ξεσπάσετε στον σύντροφό σας χωρίς λόγο, να νιώσετε μια βαριά θλίψη να σας κατακλύζει χωρίς σαφή αιτία ή να βιώσετε ένα ανήσυχο άγχος που δεν ησυχάζει. Μερικοί άνθρωποι αισθάνονται ασυνήθιστα ευφορικοί ή γεμάτοι ενέργεια τις ώρες πριν από μια κρίση.

Αυτές οι συναισθηματικές αλλαγές μπορεί να κυμαίνονται από λεπτές, όπως το να αισθάνεστε λίγο πιο ανυπόμονοι από το συνηθισμένο, έως δραματικές, όπως το να κλαίτε ανεξέλεγκτα ή να αισθάνεστε μια συντριπτική αίσθηση φόβου. Οι αλλαγές διάθεσης μπορεί να μην φαίνονται συνδεδεμένες με την ημικρανία στην αρχή, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε περιττές συγκρούσεις στις σχέσεις ή σε ανησυχία για την ψυχική σας υγεία. Η αναγνώριση αυτών των αλλαγών ως συμπτώματα της προειδοποιητικής φάσης και όχι ως ελαττώματα της προσωπικότητας είναι ένα σημαντικό βήμα στη διαχείριση των ημικρανιών.

Τα ίδια συστήματα νευροδιαβιβαστών που διαταράσσονται κατά τη διάρκεια μιας ημικρανίας, ιδιαίτερα η σεροτονίνη, η ντοπαμίνη και η νορεπινεφρίνη, είναι αυτά που ρυθμίζουν τη διάθεση. Όταν αυτές οι χημικές ουσίες παρουσιάζουν διακυμάνσεις στα πρώτα στάδια μιας ημικρανίας, ακολουθεί η συναισθηματική σας κατάσταση.

Ο υποθάλαμος, ο οποίος διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στην έναρξη της ημικρανίας, ρυθμίζει επίσης τις συναισθηματικές αντιδράσεις, την όρεξη και τα επίπεδα ενέργειας. Μελέτες απεικόνισης του εγκεφάλου έχουν δείξει αλλαγές στη δραστηριότητα του υποθαλάμου κατά τη διάρκεια της προειδοποιητικής φάσης, που αντιστοιχούν στις αλλαγές διάθεσης, όρεξης και ενέργειας που παρατηρούν πολλοί άνθρωποι. Το μεταιχμιακό σύστημα, το κέντρο συναισθηματικής επεξεργασίας του εγκεφάλου σας, μοιράζεται εκτεταμένες συνδέσεις με τις οδούς του πόνου, δημιουργώντας μια αμφίδρομη σχέση όπου ο πόνος ενισχύει τα αρνητικά συναισθήματα και τα αρνητικά συναισθήματα μειώνουν τα όρια του πόνου.

Οι αλλαγές διάθεσης είναι από τα πιο συχνά αναφερόμενα συμπτώματα της προειδοποιητικής φάσης, που επηρεάζουν περίπου το 30-40% των ατόμων που πάσχουν από ημικρανίες. Η κατάθλιψη και η ευερεθιστότητα είναι οι πιο συχνά αναφερόμενες αλλαγές διάθεσης, ακολουθούμενες από το άγχος και, λιγότερο συχνά, την ευφορία ή την ασυνήθιστη ενέργεια.

Κατά τη διάρκεια της φάσης του πονοκεφάλου, οι διαταραχές της διάθεσης είναι ακόμη πιο διαδεδομένες, αν και είναι πιο δύσκολο να διαχωριστούν από τη φυσική συναισθηματική αντίδραση στον πόνο. Οι αλλαγές διάθεσης μετά την κρίση, συμπεριλαμβανομένου του συναισθήματος συναισθηματικής απάθειας, της τάσης για κλάμα ή της ασυνήθιστης ηρεμίας, αναφέρονται από πολλούς ανθρώπους στις 24-48 ώρες μετά την υποχώρηση του πονοκεφάλου. Τα άτομα με χρόνια ημικρανία είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν επίμονες διαταραχές της διάθεσης και η σχέση μεταξύ ημικρανίας και κλινικής κατάθλιψης είναι καλά τεκμηριωμένη στην ιατρική βιβλιογραφία.

Μόλις μάθετε να αναγνωρίζετε το προσωπικό σας μοτίβο διάθεσης στην προειδοποιητική φάση, αυτό γίνεται ένα χρήσιμο σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης. Εάν γνωρίζετε ότι η ανεξήγητη ευερεθιστότητα ή μια ξαφνική πτώση της διάθεσης συχνά προηγούνται των ημικρανιών σας κατά αρκετές ώρες, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αυτή την επίγνωση για να προετοιμαστείτε.

Ξεκινήστε να κρατάτε σημειώσεις για τη συναισθηματική σας κατάσταση παράλληλα με την παρακολούθηση της ημικρανίας σας. Με την πάροδο του χρόνου, αναδύονται μοτίβα. Ίσως παρατηρήσετε ότι το να ξεσπάτε σε ανθρώπους στη δουλειά συχνά ακολουθείται από ημικρανία το επόμενο πρωί. Ίσως μια κρίση δακρύων το βράδυ προβλέπει έναν πονοκέφαλο μέχρι το μεσημέρι της επόμενης ημέρας. Μόλις εντοπίσετε αυτά τα μοτίβα, μπορείτε να λάβετε προληπτικά μέτρα: βεβαιωθείτε ότι είστε καλά ενυδατωμένοι, αποφύγετε άλλους γνωστούς παράγοντες που προκαλούν κρίσεις, ετοιμάστε τα φάρμακά σας και ειδοποιήστε τους ανθρώπους γύρω σας ότι μπορεί να έρχεται μια κρίση.

Κατά τη διάρκεια μιας κρίσης, δώστε στον εαυτό σας την άδεια να αισθανθείτε ό,τι αισθάνεστε χωρίς κριτική. Οι αλλαγές διάθεσης είναι νευρολογικές, όχι ελάττωμα του χαρακτήρα. Ενημερώστε τα κοντινά σας άτομα ότι η ευερεθιστότητα ή η θλίψη κατά τη διάρκεια μιας ημικρανίας είναι ένα σύμπτωμα, όχι μια αντανάκλαση των συναισθημάτων σας προς αυτούς.

Ο διαλογισμός ενσυνειδητότητας και οι ασκήσεις βαθιάς αναπνοής μπορούν να βοηθήσουν στη ρύθμιση της συναισθηματικής έντασης χωρίς να την καταστείλουν. Ακόμη και πέντε λεπτά εστιασμένης αναπνοής μπορούν να μετατοπίσουν το νευρικό σας σύστημα προς μια πιο ήρεμη κατάσταση. Μεταξύ των κρίσεων, η τακτική άσκηση, ο επαρκής ύπνος και οι τεχνικές διαχείρισης του στρες χτίζουν συναισθηματική ανθεκτικότητα. Εάν παρατηρήσετε ότι η κατάθλιψη ή το άγχος επιμένουν πέρα από τα επεισόδια ημικρανίας σας, μιλήστε με το γιατρό σας, καθώς η ημικρανία και οι διαταραχές της διάθεσης συνυπάρχουν συχνά και η θεραπεία και των δύο καταστάσεων βελτιώνει τα αποτελέσματα για καθεμία.

Εάν οι αλλαγές διάθεσης εκτείνονται πολύ πέρα από τις κρίσεις ημικρανίας σας ή εάν εμφανίζετε επίμονη κατάθλιψη, άγχος ή συναισθηματική αστάθεια, η επαγγελματική αξιολόγηση είναι σημαντική. Η ημικρανία και η κατάθλιψη μοιράζονται κοινές νευροβιολογικές ρίζες και η ύπαρξη της μιας αυξάνει τον κίνδυνο της άλλης.

Ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει την ταυτόχρονη θεραπεία και των δύο καταστάσεων. Ορισμένα φάρμακα, όπως ορισμένα αντικαταθλιπτικά, μπορούν να εξυπηρετήσουν διπλό σκοπό, αποτρέποντας τις ημικρανίες και σταθεροποιώντας τη διάθεση. Η αμιτριπτυλίνη και η βενλαφαξίνη είναι παραδείγματα φαρμάκων που χρησιμοποιούνται και για τους δύο σκοπούς. Η γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία έχει δείξει οφέλη τόσο για τη διαχείριση της ημικρανίας όσο και για τη ρύθμιση της διάθεσης. Μην απορρίπτετε τα επίμονα συναισθηματικά συμπτώματα ως "απλώς μέρος των ημικρανιών". Υπάρχει αποτελεσματική θεραπεία και η αντιμετώπιση των προβλημάτων διάθεσης μπορεί στην πραγματικότητα να μειώσει τη συχνότητα των ημικρανιών σε πολλές περιπτώσεις.