Έμετος στην Ημικρανία

Ο έμετος κατά τη διάρκεια μιας ημικρανίας είναι μια εξαντλητική εμπειρία που επιδεινώνει μια ήδη επώδυνη κατάσταση. Συχνά ακολουθεί μια περίοδο αυξανόμενης ναυτίας, αν και μερικές φορές εμφανίζεται χωρίς ιδιαίτερη προειδοποίηση. Οι εμετοί και οι συσπάσεις ασκούν επιπλέον πίεση στο κεφάλι και τον αυχένα, γεγονός που μπορεί να εντείνει τον σφύζοντα πόνο.

Μερικοί άνθρωποι κάνουν εμετό μία φορά και αισθάνονται μερική ανακούφιση, ενώ άλλοι βιώνουν επαναλαμβανόμενες κρίσεις σε όλη τη διάρκεια της κρίσης τους. Ο εμετός μπορεί να σας αφήσει να αισθάνεστε αδύναμοι, τρεμουλιασμένοι και αφυδατωμένοι. Πολλοί πάσχοντες από ημικρανία φοβούνται αυτό το σύμπτωμα περισσότερο από τον ίδιο τον πονοκέφαλο, επειδή καθιστά σχεδόν αδύνατο να ξεκουραστούν, να πάρουν φάρμακα ή να συνεχίσουν τις καθημερινές δραστηριότητες.

Το κέντρο εμέτου στον εγκέφαλο ενεργοποιείται κατά τη διάρκεια των κρίσεων ημικρανίας. Το τρίδυμο νεύρο στέλνει σήματα που διεγείρουν την περιοχή postrema και τον πυρήνα της μοναχικής δεσμίδας, περιοχές του εγκεφάλου που συντονίζουν το αντανακλαστικό του εμέτου.

Το πεπτίδιο που σχετίζεται με το γονίδιο της καλσιτονίνης (CGRP), ένα βασικό μόριο στη βιολογία της ημικρανίας, έχει επίσης υποδοχείς στο γαστρεντερικό σωλήνα. Όταν τα επίπεδα CGRP αυξάνονται απότομα κατά τη διάρκεια μιας ημικρανίας, μπορούν να επηρεάσουν άμεσα την κινητικότητα του εντέρου και να προκαλέσουν έμετο. Η έρευνα δείχνει επίσης την ευαισθησία στην ντοπαμίνη ως παράγοντα. Τα άτομα με ημικρανίες φαίνεται να έχουν αυξημένη ευαισθησία στους υποδοχείς ντοπαμίνης και η ντοπαμίνη είναι γνωστό ότι ενεργοποιεί το κέντρο εμέτου. Αυτό μπορεί να εξηγήσει γιατί μερικοί άνθρωποι βιώνουν εμετό ως ένα από τα πρώτα συμπτώματα της ημικρανίας τους.

Μελέτες δείχνουν ότι το 25-50% των πασχόντων από ημικρανία βιώνουν εμετό κατά τη διάρκεια τουλάχιστον μερικών από τις κρίσεις τους. Τείνει να εμφανίζεται πιο συχνά σε άτομα με σοβαρές ημικρανίες και σε εκείνους που βιώνουν αύρα. Τα παιδιά με ημικρανίες είναι ιδιαίτερα επιρρεπή στον εμετό και υπάρχει ακόμη και μια αναγνωρισμένη πάθηση που ονομάζεται σύνδρομο κυκλικού εμέτου, η οποία θεωρείται παραλλαγή ημικρανίας σε παιδιατρικούς ασθενείς.

Η συχνότητα του εμέτου μπορεί να ποικίλλει σημαντικά μεταξύ των ατόμων και ακόμη και μεταξύ των κρίσεων στο ίδιο άτομο. Μερικοί άνθρωποι κάνουν εμετό σχεδόν με κάθε ημικρανία, ενώ άλλοι το βιώνουν μόνο κατά τη διάρκεια των πιο σοβαρών επεισοδίων τους. Η παρακολούθηση των κρίσεων σας μπορεί να σας βοηθήσει να προσδιορίσετε ποιοι παράγοντες καθιστούν τον εμετό πιο ή λιγότερο πιθανό.

Η πιο άμεση ανησυχία κατά τη διάρκεια του εμέτου στην ημικρανία είναι η πρόληψη της αφυδάτωσης. Πάρτε μικρές, συχνές γουλιές νερού ή ένα ποτό με ηλεκτρολύτες μεταξύ των επεισοδίων αντί να πίνετε μεγάλες ποσότητες ταυτόχρονα. Τα παγάκια μπορεί να είναι πιο εύκολα ανεκτά από το υγρό.

Τοποθετήστε τον εαυτό σας στο πλάι εάν χρειάζεται να ξαπλώσετε, κάτι που είναι ασφαλέστερο και μπορεί να μειώσει τη ναυτία. Ένα δροσερό πανί στο μέτωπο ή τους καρπούς μπορεί να προσφέρει άνεση. Αποφύγετε τις έντονες μυρωδιές, συμπεριλαμβανομένων των οσμών τροφίμων, των αρωμάτων και των προϊόντων καθαρισμού. Εάν ο εμετός συμβεί εντός μίας ώρας από τη λήψη φαρμάκου από το στόμα, το φάρμακο πιθανότατα δεν απορροφήθηκε πλήρως. Μιλήστε με το γιατρό σας σχετικά με μη στοματικές θεραπευτικές επιλογές, όπως ρινικά σπρέι ή διαλυόμενα δισκία που παρακάμπτουν εντελώς το στομάχι.

Επειδή ο εμετός παρεμβαίνει στα φάρμακα από το στόμα, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει εναλλακτικές μεθόδους χορήγησης. Τα ρινικά σπρέι τριπτανών και οι διαλυτές γκοφρέτες λειτουργούν ακόμη και όταν δεν μπορείτε να καταπιείτε χάπια. Τα αντιεμετικά φάρμακα όπως η ονδανσετρόνη ή η μετοκλοπραμίδη, που λαμβάνονται με το πρώτο σημάδι ναυτίας, μπορούν μερικές φορές να αποτρέψουν την ανάπτυξη εμέτου.

Για άτομα με συχνό εμετό στην ημικρανία, τα προληπτικά φάρμακα μπορεί να μειώσουν τόσο τη συχνότητα όσο και τη σοβαρότητα των κρίσεων συνολικά. Οι νεότερες θεραπείες που στοχεύουν στο CGRP, διαθέσιμες ως μηνιαίες ενέσεις, έχουν δείξει υποσχέσεις στη μείωση της ναυτίας και του εμέτου που σχετίζονται με την ημικρανία. Μερικοί άνθρωποι διαπιστώνουν επίσης ότι η θεραπεία της ημικρανίας τους στο πρώτο σύμπτωμα, πριν προχωρήσει η ναυτία, τους βοηθά να αποφύγουν εντελώς τον εμετό.

Ενώ ο εμετός είναι ένα αναγνωρισμένο σύμπτωμα της ημικρανίας, ο παρατεταμένος ή σοβαρός εμετός απαιτεί ιατρική φροντίδα. Εάν δεν μπορείτε να καταπιείτε κανένα υγρό για περισσότερες από 12 ώρες, διατρέχετε κίνδυνο σημαντικής αφυδάτωσης που μπορεί να χρειαστεί ενδοφλέβια υγρά.

Αναζητήστε επείγουσα φροντίδα εάν ο εμετός συνοδεύεται από πυρετό, δυσκαμψία αυχένα, σύγχυση ή τον χειρότερο πονοκέφαλο της ζωής σας, καθώς αυτά θα μπορούσαν να υποδηλώνουν μια πιο σοβαρή κατάσταση. Επίσης, επικοινωνήστε με το γιατρό σας εάν το μοτίβο εμέτου σας έχει αλλάξει, εάν κάνετε εμετό αίμα ή σκούρο υλικό ή εάν παρατηρήσετε απώλεια βάρους από συχνά επεισόδια. Τα επείγοντα μπορούν να χορηγήσουν ενδοφλέβια υγρά και φάρμακα για να σπάσουν τον κύκλο του εμέτου και να παρέχουν ανακούφιση όταν η διαχείριση στο σπίτι δεν λειτουργεί.