Ευαισθησία στον Ήχο της Ημικρανίας

Κατά τη διάρκεια μιας ημικρανίας, ήχοι που κανονικά θα αγνοούσατε γίνονται διαπεραστικά δυνατοί και σωματικά οδυνηροί. Μια συζήτηση στην άλλη άκρη του δωματίου μπορεί να ακούγεται σαν φωνές. Ο βόμβος ενός ψυγείου γίνεται ενοχλητικός. Ακόμη και τα δικά σας βήματα σε ένα σκληρό πάτωμα μπορούν να στείλουν παλμούς πόνου στο κεφάλι σας.

Αυτή η κατάσταση, γνωστή ως φωνοφοβία, δεν είναι απλώς το να βρίσκετε τον θόρυβο ενοχλητικό. Είναι μια γνήσια αισθητηριακή υπερφόρτωση όπου τα ηχητικά ερεθίσματα ενισχύονται και επεξεργάζονται ως πόνος. Μπορεί να παρατηρήσετε ότι ορισμένες συχνότητες είναι χειρότερες από άλλες. Οι υψηλόφωνοι ήχοι, οι ξαφνικοί θόρυβοι και οι επαναλαμβανόμενοι ρυθμοί τείνουν να είναι οι πιο ενοχλητικοί. Πολλοί άνθρωποι περιγράφουν την εμπειρία σαν κάθε ήχος να χτυπάει σωματικά το εσωτερικό του κρανίου τους.

Ο ακουστικός φλοιός σε άτομα με ημικρανίες παρουσιάζει αυξημένη διεγερσιμότητα, που σημαίνει ότι οι περιοχές επεξεργασίας ήχου του εγκεφάλου είναι ήδη πιο αντιδραστικές από το μέσο όρο. Κατά τη διάρκεια μιας κρίσης, η κεντρική ευαισθητοποίηση προκαλεί την ενίσχυση των εισερχόμενων σημάτων από το νευρικό σύστημα πολύ πέρα από την κανονική τους ένταση.

Έρευνες που χρησιμοποιούν απεικόνιση εγκεφάλου έχουν δείξει ότι κατά τη διάρκεια των ημικρανιών, οι συνδέσεις μεταξύ των περιοχών επεξεργασίας ήχου και των δικτύων πόνου γίνονται ισχυρότερες. Οι ήχοι που κανονικά θα φιλτράρονταν ως θόρυβος υποβάθρου αντ' αυτού επισημαίνονται ως σημαντικοί και δρομολογούνται μέσω οδών πόνου. Ο θάλαμος, ο οποίος λειτουργεί ως σταθμός αναμετάδοσης για αισθητηριακές πληροφορίες, φαίνεται να χάνει μέρος της ικανότητάς του να μετριάζει αυτά τα σήματα κατά τη διάρκεια μιας κρίσης, αφήνοντας πάρα πολλές ακουστικές εισροές να φτάσουν στη συνειδητή επίγνωση.

Η φωνοφοβία επηρεάζει περίπου το 70-80% των ανθρώπων κατά τη διάρκεια των κρίσεων ημικρανίας, καθιστώντας την ένα από τα πιο κοινά συμπτώματα ημικρανίας. Όπως και η φωτοφοβία, περιλαμβάνεται ως διαγνωστικό κριτήριο για την ημικρανία στις επίσημες ιατρικές ταξινομήσεις.

Μερικοί άνθρωποι βιώνουν ευαισθησία στον ήχο μόνο κατά τη διάρκεια των κρίσεων, ενώ άλλοι παρατηρούν μια βασική αυξημένη ευαισθησία μεταξύ των επεισοδίων. Έρευνες δείχνουν ότι τα άτομα με πιο συχνές ημικρανίες τείνουν να αναφέρουν μεγαλύτερη ευαισθησία στον ήχο ακόμη και τις ημέρες χωρίς πονοκέφαλο. Αυτό μπορεί να αντανακλά τις συνεχιζόμενες αλλαγές στον τρόπο με τον οποίο το ακουστικό σύστημα επεξεργάζεται πληροφορίες σε άτομα με χρόνια ημικρανία σε σύγκριση με εκείνους με περιστασιακά επεισόδια.

Η εύρεση ενός ήσυχου χώρου είναι ο πιο άμεσος τρόπος για να διαχειριστείτε τη φωνοφοβία κατά τη διάρκεια μιας ημικρανίας. Εάν η απόλυτη σιωπή δεν είναι δυνατή, μαλακά ωτοασπίδες μπορούν να μειώσουν τα επίπεδα ήχου χωρίς να δημιουργούν την άβολη πίεση που μερικές φορές παράγουν τα ακουστικά ακύρωσης θορύβου.

Μερικοί άνθρωποι βρίσκουν ότι ο λευκός θόρυβος χαμηλού επιπέδου ή οι ήχοι της φύσης είναι πιο εύκολο να γίνουν ανεκτοί από τη σιωπή που διακόπτεται από τυχαίους θορύβους. Ο σταθερός, προβλέψιμος ήχος μπορεί να καλύψει ξαφνικές διαταραχές που προκαλούν πόνο. Επικοινωνήστε με τους ανθρώπους γύρω σας σχετικά με την ευαισθησία σας, ώστε να μπορούν να βοηθήσουν στη διατήρηση ενός ήρεμου περιβάλλοντος. Εάν βρίσκεστε στην εργασία, ένα ήσυχο δωμάτιο ή ακόμα και ένα σταθμευμένο αυτοκίνητο μπορεί να χρησιμεύσει ως προσωρινό καταφύγιο. Κρατήστε ένα ζευγάρι ωτοασπίδες στην τσάντα ή το γραφείο σας, ώστε να είναι πάντα προσβάσιμες όταν ξεκινά μια κρίση.

Ενώ μπορεί να φαίνεται λογικό να φοράτε συνεχώς ωτοασπίδες εάν είστε επιρρεπείς στην ευαισθησία στον ήχο, κάτι τέτοιο μεταξύ των κρίσεων μπορεί στην πραγματικότητα να έχει αντίθετα αποτελέσματα. Το ακουστικό σας σύστημα μπορεί να προσαρμοστεί στο μειωμένο επίπεδο θορύβου, προκαλώντας την ενίσχυση των ήχων ακόμη περισσότερο και μειώνοντας τη συνολική σας ανοχή.

Αντ 'αυτού, επικεντρωθείτε στη σταδιακή οικοδόμηση της άνεσής σας με τα κανονικά επίπεδα ήχου μεταξύ των ημικρανιών. Η ελεγχόμενη έκθεση στον θόρυβο βοηθά στη διατήρηση μιας υγιούς βάσης. Όταν γνωρίζετε ότι θα βρίσκεστε σε ένα θορυβώδες περιβάλλον, όπως μια συναυλία ή ένα αθλητικό γεγονός, οι προστατευτικές ωτοασπίδες είναι συνετές για όλους, όχι μόνο για όσους πάσχουν από ημικρανίες. Δώστε προσοχή σε ποιους συγκεκριμένους ήχους ή περιβάλλοντα προκαλούν ή επιδεινώνουν σταθερά τις ημικρανίες σας και μοιραστείτε αυτές τις πληροφορίες με τον πάροχο υγειονομικής περίθαλψης.

Μιλήστε με το γιατρό σας εάν η ευαισθησία στον ήχο περιορίζει σοβαρά την καθημερινή σας ζωή, εάν επιμένει πολύ καιρό μετά την υποχώρηση του πονοκεφάλου της ημικρανίας ή εάν παρατηρήσετε κουδούνισμα στα αυτιά σας παράλληλα με την ευαισθησία. Αυτά τα μοτίβα θα μπορούσαν να υποδεικνύουν ότι οι ημικρανίες σας χρειάζονται πιο επιθετική θεραπεία ή ότι μια άλλη κατάσταση συμβάλλει.

Τα προληπτικά φάρμακα για την ημικρανία μπορούν να μειώσουν τη συνολική ένταση των κρίσεων, συμπεριλαμβανομένης της φωνοφοβίας. Εάν η ευαισθησία σας στον ήχο δυσκολεύει την εργασία, την παρακολούθηση κοινωνικών εκδηλώσεων ή τη φροντίδα των παιδιών, αυτές είναι σημαντικές λεπτομέρειες για να τις μοιραστείτε με το γιατρό σας. Ένας ακοολόγος μπορεί επίσης να αξιολογήσει την ακοή σας για να αποκλείσει άλλες αιτίες ευαισθησίας στον ήχο και μπορεί να συστήσει τεχνικές απευαισθητοποίησης που βοηθούν μεταξύ των επεισοδίων ημικρανίας.