Κόκκινο Κρασί & Ημικρανίες

Μεταξύ όλων των αλκοολούχων ποτών, το κόκκινο κρασί ξεχωρίζει ως ο παράγοντας που αναφέρεται συχνότερα ότι προκαλεί ημικρανίες. Μελέτες εκτιμούν ότι έως και το 77% των πασχόντων από ημικρανίες που είναι ευαίσθητοι στο αλκοόλ υποδεικνύουν το κόκκινο κρασί ως τον κύριο ένοχο. Μερικοί άνθρωποι μπορούν να ανεχθούν άλλα αλκοολούχα ποτά χωρίς προβλήματα, αλλά παθαίνουν σταθερά ημικρανίες από το κόκκινο κρασί.

Αυτό που κάνει το κόκκινο κρασί μοναδικό είναι η πολύπλοκη χημεία του. Σε αντίθεση με τα καθαρά ποτά, το κόκκινο κρασί περιέχει ένα πυκνό μείγμα βιολογικά ενεργών ενώσεων που παράγονται κατά τη διάρκεια της ζύμωσης και της παλαίωσης. Αυτές περιλαμβάνουν ισταμίνη, τυραμίνη, τανίνες, θειώδη και φαινολικά φλαβονοειδή. Καθένα από αυτά έχει συνδεθεί μεμονωμένα με τους μηχανισμούς του πονοκεφάλου και της ημικρανίας και μαζί δημιουργούν έναν ιδιαίτερα ισχυρό παράγοντα.

Η ισταμίνη είναι ένας από τους κύριους υπόπτους. Το κόκκινο κρασί περιέχει έως και 200 φορές περισσότερη ισταμίνη από το λευκό κρασί. Η ισταμίνη προκαλεί αγγειοδιαστολή και φλεγμονή — δύο βασικά συστατικά του πόνου της ημικρανίας. Οι άνθρωποι που δεν έχουν επαρκή διαμινική οξειδάση (DAO), το ένζυμο που διασπά την ισταμίνη, μπορεί να είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι.

Η τυραμίνη, μια άλλη ένωση που βρίσκεται στο κόκκινο κρασί, προκαλεί αρχικά συστολή και στη συνέχεια διαστολή των αιμοφόρων αγγείων. Αυτή η ξαφνική αλλαγή μπορεί να πυροδοτήσει τις οδούς της ημικρανίας. Οι τανίνες, που δίνουν στο κόκκινο κρασί την ξηρή, στυφή του ποιότητα, μπορεί να διεγείρουν την απελευθέρωση σεροτονίνης. Ενώ η σεροτονίνη βοηθά στη ρύθμιση του πόνου, οι ταχείες διακυμάνσεις στα επίπεδα σεροτονίνης συνδέονται στενά με την έναρξη της ημικρανίας. Τα θειώδη, που συχνά κατηγορούνται για τους πονοκεφάλους από το κρασί, στην πραγματικότητα υπάρχουν σε μικρότερες ποσότητες στο κόκκινο κρασί από το λευκό κρασί, υποδηλώνοντας ότι μπορεί να παίζουν μικρότερο ρόλο από ό,τι πιστεύεται συνήθως.

Δεν επηρεάζουν όλα τα κόκκινα κρασιά τους πάσχοντες από ημικρανίες εξίσου. Τα κρασιά διαφέρουν σημαντικά στην περιεκτικότητά τους σε ισταμίνη, τυραμίνη και τανίνη ανάλογα με την ποικιλία του σταφυλιού, την περιοχή και τη διαδικασία οινοποίησης. Μερικοί άνθρωποι διαπιστώνουν ότι μπορούν να ανεχθούν ορισμένα κόκκινα κρασιά αλλά όχι άλλα, ενώ κάποιοι είναι ευαίσθητοι σε όλα τα κόκκινα κρασιά ανεξάρτητα από τον τύπο.

Για να προσδιορίσετε το μοτίβο σας, κρατήστε λεπτομερείς σημειώσεις σχετικά με το ποια συγκεκριμένα κρασιά προκαλούν κρίσεις. Σημειώστε την ποικιλία του σταφυλιού, την περιοχή και αν είναι νεαρό ή παλαιωμένο κρασί. Τα παλαιωμένα κρασιά τείνουν να έχουν υψηλότερα επίπεδα τυραμίνης. Μερικοί άνθρωποι ανακαλύπτουν ότι μπορούν να ανεχθούν ένα μόνο ποτήρι αλλά όχι δύο, δίνοντάς τους ένα σαφές όριο. Η παρακολούθηση αυτών των πληροφοριών παράλληλα με άλλους παράγοντες πυροδότησης βοηθά να διακρίνετε την ανεξάρτητη επίδραση του κρασιού από καταστάσεις όπου απλώς σας ωθεί πέρα από ένα ήδη φορτωμένο όριο.

Εάν απολαμβάνετε το κρασί αλλά διαπιστώνετε ότι προκαλεί ημικρανίες, αρκετές προσεγγίσεις μπορεί να βοηθήσουν. Η κατανάλωση ενός ποτηριού νερού πριν και ανάμεσα στα ποτήρια κρασιού βοηθά στην καταπολέμηση της αφυδάτωσης. Η κατανάλωση τροφών πλούσιων σε πρωτεΐνες πριν από την κατανάλωση αλκοόλ επιβραδύνει την απορρόφηση του αλκοόλ και μπορεί να μειώσει την απόκριση της ισταμίνης. Μερικοί άνθρωποι διαπιστώνουν ότι η λήψη ενός μη υπνωτικού αντιισταμινικού πριν από την κατανάλωση βοηθά, αν και θα πρέπει να το συζητήσετε πρώτα με το γιατρό σας.

Η επιλογή κρασιών με χαμηλότερη ισταμίνη μπορεί επίσης να κάνει τη διαφορά. Τα κρασιά από ψυχρότερα κλίματα και αυτά που έχουν υποστεί ζύμωση σε χαμηλότερες θερμοκρασίες τείνουν να έχουν λιγότερη ισταμίνη. Τα λευκά κρασιά, το ροζέ και οι αφρώδεις οίνοι είναι γενικά χαμηλότεροι στις ενώσεις που προκαλούν ημικρανίες. Εάν το κόκκινο κρασί προκαλεί σταθερά τις κρίσεις σας, η μετάβαση σε αυτές τις εναλλακτικές λύσεις, ενώ εξακολουθείτε να απολαμβάνετε το κρασί κοινωνικά, είναι ένας πρακτικός συμβιβασμός.

Εάν το μοτίβο της ημικρανίας σας δείχνει ξεκάθαρα ότι ακόμη και μικρές ποσότητες κόκκινου κρασιού προκαλούν αξιόπιστα κρίσεις, η πιο αποτελεσματική στρατηγική είναι η αποφυγή. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό τις ημέρες που είναι ήδη ενεργοί άλλοι παράγοντες. Εάν είστε αγχωμένοι, κουρασμένοι, αφυδατωμένοι ή στη φάση πριν από την έμμηνο ρύση του κύκλου σας, η προσθήκη κόκκινου κρασιού στο μείγμα αυξάνει δραματικά τον κίνδυνο ημικρανίας.

Μερικοί πάσχοντες από ημικρανίες διαπιστώνουν ότι η ευαισθησία τους στο κρασί αλλάζει με την πάροδο του χρόνου — μπορεί να επιδεινωθεί κατά τη διάρκεια περιόδων ημικρανίας υψηλής συχνότητας και να βελτιωθεί κατά τη διάρκεια φάσεων χαμηλότερης συχνότητας. Ο περιοδικός έλεγχος με προσεκτική παρακολούθηση μπορεί να σας βοηθήσει να παραμείνετε ενήμεροι για το τρέχον επίπεδο ευαισθησίας σας. Οι μη αλκοολούχες εναλλακτικές λύσεις κόκκινου κρασιού έχουν βελτιωθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια και μπορούν να προσφέρουν την κοινωνική και γευστική εμπειρία χωρίς τον κίνδυνο ημικρανίας.